Voor mij staat het eind van een jaar en de start van een nieuw jaar in het teken van afronden van oude zaken en veel zaken doornemen. Ideeën die ik in de loop van het jaar verzameld heb in een map doorlezen. Ik kan je vertellen dat er soms de raarste dingen in die map zitten, dingen waarvan ik geen flauw idee heb wat ik er mee wilde doen. Weggooien dus!

Er zitten ook uitgescheurde artikelen in, oneliners en briefjes met wat zinnen erop. Veel van die dingen geven mij vaak net de aanvulling op ideeën die ik aan het uitwerken ben. Of ze geven me inspiratie naar hele andere zaken. Ik voel me net een kind met een zak cadeautjes, een heel blij kind.
Nieuwe initiatieven dus, klein, groter en wellicht wel echt groot. Het betekent ook aanpassingen op de website. Teksten waar ik al een tijdje op aan het broeden was, rollen ineens uit de pen.

Het lijkt wel of een nieuw jaar een frisse wind doet waaien bij mij.

Het geeft me ook steeds meer een beeld op mijn grotere doel. Daar zitten zowel privé als zakelijk doelen bij. Er staat boven ook een redelijk formaat schildersdoek klaar om een moodboard te maken. Wat een heerlijk gevoel om daarmee bezig te zijn!

Raar voor deze tijd van het jaar is ook het nieuw, frisse groen wat zich al voorzichtig laat zien. Sneeuwklokjes die een maand eerder in bloei staan, knoppen in de sering die zich al voorzichtig openbaren, ik kan niet wachten om de plannen die ik heb voor de tuin in gang te kunnen zetten. Na bijna 9 jaar zijn sommige planten zo uit de kluiten gegooid dat het tijd is voor iets nieuws!

Ik wens je veel plezier met het volgen van je hart, je gevoel. Laat dat verstand je gevoel eens begrijpen en dan pas stappen zetten. Waarom zeg ik dit? Ik merk nog steeds dat de meesten van ons hun verstand nog voor laten gaan en vervolgens niet happy zijn met de keuze die ze maken. Ik weet dat het moeilijk is, zelf heb ik ook meerdere malen mijn verstand laten winnen van mijn gevoel. Het resultaat is dat ik niet gelukkig was, het heeft zelfs een keer geleid tot een burnout. Dingen die je hart niet gelukkig maken, maken uiteindelijk je lijf ook ongelukkig met alle gevolgen van dien.

Natuurlijk, het is eng en moeilijk. Aan de andere kant vraag ik me dan af of je altijd voor de makkelijkste weg kiest. Ga je uitdagingen uit de weg of ga je de uitdaging aan? Hoe mooi is als je eind van 2012 kunt terugblikken en dan een grijns op je gezicht krijgen hoe goed je je bent gaan voelen door je gevoel te volgen.

Een leuke ondersteuning hiervoor is het schrijven van een briefje met daarin de doelen en dromen die je in 2012 wilt realiseren. Privé, zakelijk en ook heel persoonlijk, alles mag en kan. Stop het briefje tussen de kerstspullen bij het opruimen. Lees het briefje weer als je met kerstmis 2012 de spullen weer tevoorschijn haalt

Ga jij je dromen waarmaken? Maak van 2012 een fantastisch, mooi, bijzonder en bovenal gezond jaar!

Je zit dan niet lekker in je vel, bent sneller geïrriteerd en nog wat van die dingen. Dit overkomt iedereen en ook weer iedereen gaat er anders mee om. Voor mij betekent dat even gas terug nemen, lijstjes maken en overzicht krijgen. Zo kom ik weer in balans, krijg ik weer rust en vind ik weer overal inspiratie. Wat ik ook heerlijk vind is om dan naar buiten te gaan, te bewegen en zo mijn hoofd leeg te krijgen.

Soms duurt het een dag, soms wat langer. In het verleden had ik de neiging om de signalen te negeren en gewoon maar door te gaan. Gevolg was wel dat er minder uit mijn handen kwam en wat eruit kwam gewoon niet goed genoeg was (althans in mijn ogen ).
Tegenwoordig zie ik het beter aankomen en pak ik gewoon een dag voor mezelf als het nodig is. Dan neem ik de ochtend om mijn hoofd leeg te maken en ’s middags zie ik alles weer helemaal helder.

Er zijn genoeg mensen die blijven doorgaan. Dat vind ik knap, al kan ik soms aan de ogen zien dat het niet zo goed met ze gaat als ze zich voordoen. Soms kun je helpen, vaak willen ze dat niet. En hoe verrassend kan het dan zijn als je een tijd later hoort dat iemand thuis zit met een burnout. Want dat kan er gebeuren als je te lang uit balans bent.

Iedereen heeft balans nodig in zijn leven. Ga maar eens op een evenwichtsbalk of op een omgevallen boom in het bos lopen. Ben je er met je hoofd niet bij dan is de kans groot dat je er vanaf valt. Het is een kwestie van weten waar jouw balans zit en belangrijker nog, wanneer je uit balans dreigt te raken. Teveel willen, teveel aan je hoofd hebben en geen fouten durven maken zijn een paar van punten die velen zullen herkennen. Herken het en leer hoe je de balans weer terug kunt brengen. Balans geeft kracht!

Leuke nieuwe dingen die langzaamaan, sommige wat sneller, zichtbaar worden. Fantastische mensen waarmee ik mag samenwerken. Ook bijzonder de mensen die ik mag inspireren en hun pad mag laten volgen. Spannend dus wat al dat nieuws gaat brengen.

De komende weken maak ik dan ook veel tijd vrij om aan mijn plannen voor 2012 te werken. Want het mag dan wel in mijn hoofd zitten, het is veel leuker om aan die plannen cijfers te koppelen. Naast die cijfers wil ik ook het een en ander visualiseren. Mijn wensen en dromen in beeld brengen.

Natuurlijk is het in deze tijd van het jaar prima wegdromen. Kerstboom, kaarsjes en gezelligheid vormen een goede basis. Dat doet eigenlijk iedereen wel. Om mij heen hoor ik iedereen zijn of haar wensen uitspreken voor 2012. Het rare is alleen wel dat ze andere dingen willen en wensen, ze blijven echter wel hetzelfde doen als voorheen. Feit is dat als je iets anders wil, je het ook anders zult moeten gaan doen. Voor iedere droomwens uit zit een actie, anders kun je het wel op je buik schrijven. Alleen komt dan die angst voor het onbekende om de hoek kijken. En zo blijven hart en hoofd uit balans en zal de droom altijd sneller vooruit lopen dan jij.

Het wordt dus tijd om hart en hoofd in balans te brengen.

Ik zoek, zoals eigenlijk bij de meeste dingen in mijn leven, het positieve. Wat ik belangrijk vind is te weten waar iemand trots op is geweest de afgelopen tijd. Dit kan kortere of langere tijd zijn, hangt van het gesprek af. Daarmee is de toon van het gesprek direct anders. De klant ziet het zelf ook zo, voelt zich meteen anders, heeft niet het gevoel vanuit tekortkoming of falen tegenover mij te zitten.

Hoe fijn is het om vanuit dat startpunt een traject in te gaan! Na het eerste gesprek heeft iemand al een lekker gevoel en zin om er mee aan de slag te gaan.
Dit betekent niet dat het struikelblok waar iemand mee zit niet wordt besproken. Ook dat is belangrijk, het herkennen van het ontstaan hiervan is onderdeel van het ontwikkelplan. Met als resultaat dat dit in de toekomst eerder herkend wordt en het, in de meeste situaties, niet meer zover komt. Waarom ‘in de meeste situaties’? We zijn mensen en zullen echt nog wel eens in die valkuil stappen, nietwaar?

Even terugkijken dus en daarna vooral vooruit kijken en een pad creëren. Dat kan op vele manieren, puur op schrift, door een foto ergens op te hangen, door te tekenen, maar bovenal door het zichtbaar te maken voor jezelf. Het einddoel en het pad er naartoe zijn beiden belangrijk. Het pad kan soms best een omweg maken doordat er boeiende zaken op het pad komen die te leuk zijn om links te laten liggen. Gewoon doen en inpassen. En bij twijfel…..beter om niet te doen. Het volgen van het gevoel is hierbij cruciaal. Voor vrouwen vaak verder ontwikkeld dan bij mannen, maar het is er bij beiden. Wat wel vaak gebeurt is dat het verstand dan de boventoon neemt en eerst alles beredeneerd wordt alvorens een keus te maken (geld, mening van anderen en dergelijke redenen zijn veel gehoord). En later gaat het dan toch knagen. Ik laat dan vaak de voor’s en tegen’s opschrijven, dat is bijna altijd voldoende. Mooi om te zien hoe je iemand inzicht kan geven en vooral ook tools voor toekomstige situaties kunt meegeven. Het allerleukste is om na afloop te horen of te zien dat het goed gaat met iemand. Dat iemand zijn of haar eigen pad aan het volgen is, fantastisch!

Dat is wat ik doe!

Ook leuk om te zien hoe presentaties worden gegeven en hoe het publiek reageert. De één luistert aandacht, de ander zakt onderuit en weer een ander zit te draaien op haar stoel. Ik ben dan benieuwd wat de reden daarvoor is. Natuurlijk kan ik mijn eigen reden bedenken, er zijn echter vaak meer redenen waarom iemand iets doet. Kan ik me verplaatsen in iemand……nee, dat kan ik niet. Ik ben die persoon niet. Alleen zij kan de reden van haar houding vertellen. De spreekster reageert natuurlijk op iemands houding, het is haar interpretatie. Terwijl de reden wellicht anders is. Wij nemen dus aan dat iemand iets doet met een specifieke reden. Er is slechts 1 mogelijkheid om achter de werkelijke reden te komen…..vragen. Doen we dat, nee meestal niet. Want we willen iemand niet kwetsen.
Meerdere spreeksters geven meerdere houdingen van de gasten en wel of geen (stille) interactie. Een boeiend schouwspel. Zelf zat ik middenin de zaal en heb slechts zicht op een deel van de groep, wat er achter mij gebeurt kan ik horen, meer niet. Ook moeilijk om dan een mening te vormen.

Je ziet dus dat we stuk voor stuk regelmatig aannames doen en dat iemand iets doet om een bepaalde reden, de reden van de ontvanger. Terwijl de werkelijke reden misschien anders is. Aan de andere kant is het wellicht aan gast ook goed om na te denken en respect te geven aan de spreekster. Zij doet haar best om iedereen een leuke avond te laten hebben. Dat wordt ook wel eens vergeten.

Zo verschillend het publiek, zo verschillend ook de spreeksters. Een gestructureerd verhaal van de één en min of meer weinig voorbereid verhaal van de ander. Allen met passie over het onderwerp en allen op hun eigen manier. Ieder een eigen verhaal waarom. Dat vind ik leuk om te zien, deels getraind want er zit een presentatie bij en voor mij het meest interessante is het stuk over het waarom. Waarom ze betrokken zijn bij een project of bedrijf, waarom zij een keuze hebben gemaakt. Dat maakt een mens puur en oprecht. Als het te gemaakt wordt dan verlies ik mijn aandacht, dan is iemand slechts een kunstje aan het doen. Je ziet ook dat het meer een kunstje wordt als je een verhaal dagelijks of een paar keer per week vertelt. Pas als iets persoonlijk wordt en als iemand inhaakt op de presentatie ervoor zie originaliteit en puurheid naar voren komen. Heerlijk!

Tussendoor een korte pauze en na afloop van de presentaties is het tijd om na te praten, netwerken dus. Vragen beantwoorden, horen waar de andere gasten zich mee bezig houden en daar hoort ook wat te drinken bij.

Op de terugweg helaas de file in, want er was een ongeluk gebeurd op de A10. Normaal gesproken neem ik thuis nog even de tijd om terug te denken aan de avond, gisteren niet…….rechtstreeks naar bed, moe en met een goed gevoel.

Voor de nieuwe generatie werknemers zijn zelfontplooiing, afwisseling en uitdaging belangrijk bij de zoektocht naar een goede werkgever. Deze gezochte werkwijze werkt vervolgens aanstekelijk bij de al aanwezige werknemers. Het wordt dus van groot belang voor werkgevers om in het werving- en selectieproces (en wellicht ook het retentieproces) niet alleen meer te kijken naar wat iemand kan en aan ervaring meebrengt. Nee, het wordt juist belangrijker om te kijken naar de ontwikkelkansen voor een medewerker binnen de organisatie. Waar ligt de uitdaging?

Om dan even terug te gaan naar de vergelijking van Darwin in het artikel waar ik eerder naar verwees, medewerkers die dus niet worden gestimuleerd en een zeer ingekaderde functie hebben, zullen zich veel beperkter ontwikkelen. Slecht voor henzelf en ook slecht voor de organisatie. Met als gevolg dat een medewerker sneller vertrekt naar een nieuwe uitdaging en de organisatie opnieuw kan starten met het werving- en selectietraject. Verloren tijd, verloren geld en een ervaring rijker. Het kan ook anders.

Wil je het anders gaan doen dan vergt dit een behoorlijk omschakeling in denken en doen van zowel HRM als lijnmanagement. Wordt er nu nog gekeken wat de organisatie nodig heeft, in de toekomst zal een betere afstemming op wat een (potentiële) medewerker nodig heeft het verschil gaan maken. Met als resultaat dat een duurzame samenwerking wordt aangegaan waar zowel de medewerker als de organisatie profijt van hebben.
Alleen een goed recruitmentproces is hierin niet voldoende. Ook het inwerken, out-of-the-box denken en mentoring van een medewerker dragen bij aan wederzijdse toegevoegde waarde in het geheel. Samen groeien naar een beter resultaat is in mijn ogen een mooie doelstelling.

Afgelopen week heb ik in mijn U-zine! een stuk geschreven wat naadloos aansluit op de kern van het artikel. Het gaat over ‘van afhankelijkheid naar onafhankelijkheid naar wederzijdse afhankelijkheid’ gebaseerd op de 7 eigenschappen van effectief leiderschap van Stephen Covey.

Klik hier om het volledige artikel te lezen.
Wil je mijn U-zine! en het betreffende artikel daarin lezen, klik hier. Abonneer je dan ook direct en ontvang ong. 8 per jaar een U-zine! in de mail.

Ik heb even de tijd genomen om het over me heen te laten komen. Afstand nemen dus. Die pas op de plaats heeft me goed gedaan. Even alleen zijn met mezelf en alleen doen waar ik zin in heb. ’s Ochtends naar mezelf kijken en vooral mijn gevoel laten spreken. Klinkt simpel, alleen was dat het niet. Ik wil namelijk heel graag stappen zetten. De chaos in mijn hoofd zorgde alleen dat ik mijn ene voet niet voor de andere kreeg. Ik kwam niet door de warboel heen. Eerst ontwarren dus.
Soms kon ik in de loop van de dag een beetje een lijn volgen en kwam er wat uit mijn handen, soms kwam het ineens ’s avonds pas.

Hoe kan ik dit snel oplossen, dacht ik wel eens. Blijkbaar mocht het niet te snel. Dus lekker naar buiten als het kon, met als gevolg dat ik nog meer ging snotteren. Lekker een extra uurtje slapen tussendoor, ook lekker. Een boek of een filmpje met een niet te ingewikkeld verhaal, beetje soaps kijken. Het leek wel of een stuk spanning stukje bij beetje uit mijn hoofd verdween. Langzaam kwam er weer meer beeld bij en inmiddels komt er weer schot in.

Toch raar dat zo’n periode zoveel invloed heeft. Ik wilde er eerst tegen vechten, totdat ik me realiseerde dat ik het beter kon laten gebeuren zoals het kwam. Het is ook niet zo dat ik helemaal niets gedaan heb. Ik heb een bijeenkomst bijgewoond met een presentatie van FranklinCovey over persoonlijke effectiviteit, een rondleiding gehad bij een andere netwerkbijeenkomst en nog een paar van die dingen. Niet veel, gewoon als het goed voelde ging ik en anders niet. Korte bijeenkomsten dat wel, want na een uur of 2 was de koek wel zo’n beetje op. Dan voelde het weer als een warboel in mijn hoofd.

En hoe bijzonder is het dan om te zien dat er juist in de afgelopen 2 weken mensen op mijn pad komen waarvoor ik iets kan betekenen en andersom. En de laatste paar dagen ook weer heerlijk inspiratie opgedaan door wat meer diepgang in het leesvoer.

Morgen sluit ik deze rare periode af met gebak, wijn en kaarslicht. Niet allemaal tegelijk natuurlijk, zo lekker is die combinatie nou ook weer niet. Wil je weten waarom ik deze periode nou morgen afsluit, lees dan mijn U-zine! Abonnees vinden deze morgen in de mail, maandag staat het U-zine! op mijn websites en op de verschillende social media.

Wil je je aanmelden voor mijn U-zine! en zo’n 8x per jaar inspiratie in de mail ontvangen, je vindt de aanmeldbutton op www.you-coaching.nl/inspiratie.

 “Most people aren’t really happy, but they aren’t unhappy enough to do any thing about it. That’s a dangerous place to be”

Wat ga jij doen om dit te veranderen?

Zelf ga ik de komende tijd workshops geven om bewustzijn te creëren. Bewustzijn van je Persoonlijk Kapitaal. Veel vrouwen en mannen zijn zich niet bewust hiervan. Iedereen doet wat hen is meegeven vanuit opvoeding, opleiding (vaak gestuurd vanuit de opvoeding) en de mensen uit de omgeving. Helaas blijkt dat dit niet altijd iets is wat iemand écht leuk vindt, waar iemands hart naar uitgaat. En dan kom je dus in een situatie zoals aangeven hierboven.

Als je dan beseft dat ieder mens zo’n 45 jaar van zijn/haar leven werkt, dan is dat toch wel heel veel tijd besteden aan iets waar je niet gelukkig mee bent of van wordt. Dat klopt niet en is niet goed voor een mens.

In mijn workshop ‘Persoonlijk Kapitaal, een ontdekkingsreis’ wil ik deelnemers naar hun kern laten gaan. Denken vanuit alleen zichzelf en voor zichzelf. Geen rekening houden met anderen, alleen uitgaan van wat iemand zelf wil. Hiervoor stel ik vragen, leg stellingen neer, heb een korte test die ik iedereen in laat vullen, laat de KeuzeKnikker rondgaan en wil heel veel interactie. Juist die interactie tussen de deelnemers is belangrijk om bewustzijn te creëren.

Mijn doel van het creëren van bewustzijn van het Persoonlijk Kapitaal is dat iedereen zijn of haar eigen leven zinvol gaat inkleuren en de dingen gaat doen die je leuk vindt. Ontdek je passie als je dat nog niet weet of ontdek wat je nu eindelijk wilt of kunt gaan doen met dat ene ding (je passie dus) wat je al zolang bezig houdt. Misschien besef je wel dat je eigenlijk al doet wat je graag wilt en heb je de afgelopen jaren alleen de minder leuke dingen gezien.
Bepaal je eigen levenspad en bewandel niet het pad van een ander. Jij bent uniek, speciaal en bijzonder en dus is er maar 1 levenspad…….dat van jezelf!

De eerstvolgende workshop is op 20 oktober a.s. Klik hier voor meer info.